Zeven dagen nadat een twintigjarige vrouw is ontvoerd, wordt haar lichaam gevonden op een grasveld vlakbij de internationale luchthaven van Los Angeles. De manier waarop haar ledematen zijn neergelegd, vormt een verschrikkelijk beeld. Tijdens de autopsie komt aan het licht dat ze op bijzonder gruwelijke wijze om het leven is gebracht. En dat blijkt nog maar het begin van een schokkende ontdekking. Rechercheur Robert Hunter wordt belast met het onderzoek, maar al snel dient zich een tweede slachtoffer aan. Terwijl de druk toeneemt, beseft Hunter dat hij te maken heeft met een meedogenloze dader die nergens voor terugschrikt. De tijd dringt: lukt het hem om de moordenaar te stoppen voordat er nog meer slachtoffers vallen?
‘Ik ben de dood‘ van Chris Carter is opnieuw een spannende en meeslepende thriller met een hoog tempo en een intrigerend onderzoek. Carter weet zoals altijd een duistere sfeer neer te zetten en de hoofdstukken zijn zo geschreven dat je steeds verder wilt lezen. De moorden zijn schokkend en het verhaal zit vol spanning. Toch vond ik dit boek, na het lezen van het vorige deel ‘De beste vriend’, wel een stukje minder. Waar ‘De beste vriend‘ mij vooral wist te verrassen met het sterke psychologische spel en de vele onverwachte wendingen, voelde ‘Ik ben de dood‘ voor mij iets minder vernieuwend aan. De spanning bleef zeker aanwezig, maar het verhaal maakte net iets minder indruk.
Desondanks is het nog steeds een zeer goede thriller die fans van Chris Carter zeker zullen waarderen. Spannend, vlot geschreven en moeilijk weg te leggen, maar voor mij niet helemaal op het niveau van ‘De beste vriend‘.
