Chris Carter weet inmiddels wel hoe hij een duistere thriller moet schrijven en ook met De Kamergenoot wist hij me weer behoorlijk te pakken. Dit boek is onderdeel van de Robert Hunter-serie en neemt je mee in een verhaal waarin het verleden en het heden op een behoorlijk angstaanjagende manier samenkomen.
Robert Hunter en Lucien Folter kennen elkaar al sinds hun studententijd. Ze waren kamergenoten en behoorden tot de slimste studenten van hun jaar. Waar Hunter uiteindelijk rechercheur en hoofd van de afdeling Moordzaken werd, groeide Lucien uit tot een van de gevaarlijkste seriemoordenaars die Hunter ooit heeft ontmoet. Nadat Hunter ervoor zorgde dat Lucien achter de tralies verdween, heeft Lucien daar allesbehalve stilgezeten. Jarenlang heeft hij in zijn cel nagedacht over één ding: wraak. Na drieënhalf jaar weet hij te ontsnappen en heeft hij maar één doel voor ogen: Robert Hunter laten boeten voor alles wat hem is aangedaan.
Wat ik zo goed vind aan de boeken van Chris Carter, is dat hij je vanaf het begin weet mee te slepen. Ook hier zit de spanning er snel in en blijf je je afvragen hoe ver Lucien bereid is te gaan. De psychologische strijd tussen Hunter en Lucien vond ik vooral erg interessant. Je merkt dat dit geen standaard kat-en-muisspel is, omdat beide mannen ontzettend intelligent zijn.
Daarnaast leest het boek heerlijk vlot. De hoofdstukken zijn overzichtelijk en er gebeurt genoeg om je aandacht vast te houden. Carter weet bovendien precies hoe hij spanning moet opbouwen en je steeds nét genoeg informatie moet geven om door te willen lezen.
Toch vond ik sommige stukken wat minder verrassend en had ik af en toe het gevoel dat het verhaal iets te veel leunde op het shockeffect. Dat neemt niet weg dat ik me uitstekend heb vermaakt en dat de spanning voor mij ruimschoots aanwezig bleef.
